Negocjację wysokości płacy możemy podzielić na dwa przypadki. Pierwszy ma miejsce podczas rozmowy o pracę. Drugi kiedy już pracujemy u kogoś od jakiegoś czasu i chcemy poprosić o podwyżkę. Zacznijmy od przypadku pierwszego. Nawet jeśli jesteś osobą bezrobotną i bardzo zależy ci na pracy, podczas rozmowy kwalifikacyjnej nie dawaj tego po sobie poznać. Jak byś odebrał przyszłego pracownika, który mówi: proszę pana, będę pracować za marne grosze, tylko błagam o zatrudnienie.

Nie bez powodu mówi się jaka płaca, taka praca. Daj to odczuć swemu przyszłemu pracodawcy. Musisz pokazać, że znasz swą wartość. Przed rozmową dowiedz się, jak kształtują się wynagrodzenia w twoim sektorze, a najlepiej ile mniej więcej zarabiają pracownicy firmy, do której się udajesz. Zdziwisz się, jak wiele szczegółów znajdziesz w interencie. Szczególnie w przypadku dużych firm, wiele osób przechodzi przez procesy rekrutacyjne u nich, po czym na różnego typu forach dzieli się informacjami, jakie wynagrodzenie im zaproponowano. Pamiętaj jednak o zdrowym rozsądku. Bardzo mało prawdopodobne, że dostaniesz dwa razy tyle, co na poprzednim stanowisku.

Warto jednak propozycję płacową negocjować, a jako sumę wyjściową podać kwotę przynajmniej dziesięć procent wyższą niż ostatnie wynagrodzenie. Wtedy nawet, gdyby pracodawca chciał negocjować w dół, ty i tak masz margines i nie będziesz zarabiać mniej niż poprzednio. Pamiętaj też o wszystkich twoich atutach. Wspomnij podczas rozmowy, ze pracownik dobrze opłacany nie musi poszukiwać dodatkowego zajęcia. Poza tym pamiętaj, że negocjować możesz nie tylko wysokość podstawowego wynagrodzenia, premii stałej, uznaniowej i innych komponentów wynagrodzenia. Płaca to nie wszystko, pamiętaj o tym, że pracodawca może zafundować ci karnet na siłownię, ubezpieczenie na życie czy abonament medyczny do prywatnej kliniki dla ciebie i twojej rodziny. Są to dodatki, z których warto skorzystać, zwłaszcza jeśli nie możesz więcej zarabiać.